Categorie: Gaisha – nieuws (Pagina 2 van 4)

Hier vind je alle nieuwtjes en ontwikkelingen over en rond Gaisha.

Mensen zonder gezicht – Donna

Ze neemt de bus naar de andere kant van de stad en komt langs de uitgebrande winkel van Zoë. Ze vraagt ze af hoe het met haar gaat en of ze al een ander pand heeft. Ze herinnert zich plotseling dat ze haar heeft aangeboden te helpen. Ze zou foto’s kunnen maken voor een artikel in de krant, misschien zelfs in de gemeentegids. Dan heeft ze haar camera’s nodig. Haar camera’s zijn bij Seth.
Zoë was niet bij die man en vrouw op de begrafenis. Donna dacht dat het een drie-éénheid was. Een man, twee vrouwen. Ze hoorden duidelijk bij elkaar. Misschien toch minder dan ze dacht. Niets is wat lijkt. Seth is ook niet wie hij lijkt.
Bij de eindhalte stapt ze uit en ze loopt langs donkere etalages. Ze komt hier zelden. Het is nieuwe gedeelte, het moderne centrum. Te strak en te glanzend. Het ademt geen sfeer uit. Ze zou hier geen mooie foto’s kunnen maken en de mooie mensen wonen in het oude gedeelte. Mensen met echte gezichten. Lees verder

Plannen en fantasieën – Valerie

Valerie loopt over van enthousiasme, ideeën en plannen voor de club. Ze droomt, fantaseert en ziet zichzelf al rondlopen als manager. Een bekend gezicht voor de bezoekers, een bekend gezicht zelfs in de hele gemeente. De gesprekken met Raymond, haar vader en anderen die er ook verstand van hebben zetten haar maar deels met beide voeten op de grond. Natuurlijk moet er veel gebeuren, dat weet ze zelf ook wel, maar ze weet ook dat juist haar ideeën ervoor zullen zorgen dat het een succes wordt. In haar hoofd is ze al bezig met de aankleding van de verschillende ruimtes, het personeel dat ze zal hebben, de bezoekers. Zelfs haar eigen werkrooster heeft ze uitgewerkt.

‘We moeten een assistent manager en een bedrijfsleider. Femke en Milan zijn er ook nog en ik kan niet al mijn tijd in de club doorbrengen, maar wel zo veel mogelijk … We moeten vacatures plaatsen …’ Lees verder

Smekende ontlading – Soumia

Nog lang nadat de voordeur achter Soumia is dicht gevallen blijft Wouter staan zoals ze hem heeft achtergelaten. Hij is overweldigd door de stilte om hem heen en in zijn hele wezen. Hij heeft zich altijd ver van drugs gehouden, maar kan zich nu voorstellen hoe het moet voelen. De high, de rush en het gevoel even compleet van de wereld te zijn. Het gevoel van totale verlatenheid nu de oorzaak van die rush niet meer bij hem in de buurt is. Hij spits zijn oren naar geluiden die erop wijzen dat ze terugkomt. Het blijft stil.
Zijn polsen knakken als hij er ronddraaiende bewegingen mee maakt en het is alsof het touw er nog omheen zit. Het gevoel veroorzaakt een klein schokje in zijn stijve, nog steeds pijnlijke lul.
De pijn verandert als hij overeind komt en de plug die Soumia hardhandig bij hem naar binnen heeft geduwd in zich voelt bewegen. Prettig en tegelijk weerzinwekkend. Hij zou het niet prettig moeten vinden. Lees verder

Kajira Saya – Zoë

Het huis is donker en stil als hij thuiskomt. Hij vindt het prettig om op die manier thuis te komen. Janaila weet dat. Het geeft hem de even de gelegenheid om de dag van zich af te schudden. Zijn werk, de zorgen om zijn moeder en zijn familie en nu ook de gedachten aan Zoë. Hij wil haar de zijne maken. Niet zoals hij Janaila de zijne heeft gemaakt. Dat kan hij niet. Janaila is van hem, hij is van haar. Wat Zoë in hem losmaakt, voelt bezitterig. Hij weet dat het komt door wat hij die eerste keer had gezien. Een bijna natuurlijke onderdanigheid naar die man. Hij moest haar wel tegen hem beschermen. Zo heeft hij het ook aan Janaila uitgelegd. Ze vond het vervelend toen hij haar over Zoë vertelde. Maar het moest, hij kon niet anders. Lees verder

Met harde hand – Donna

Ze voelt haar voeten wegzakken in de slijmerige modder en een beetje verwonderd kijkt ze er naar. Het komt omhoog zetten tussen haar blote tenen door, donkergrijs, bijna blauw, als een dikke drab. De kille wind blaast de geur van rottend blad in haar neus. Er vallen koude druppels op haar blote schouders. Donna kijkt omhoog naar de kale takken boven haar hoofd. De lucht is grauw, met zwarte wolken. Het heeft geregend, het gaat vast nog meer regenen. Ze zal het nog kouder krijgen. Lees verder

Dertien in een dozijn – Valerie

Adnan sluit de deur achter Valerie, klikt het lampje ernaast aan en ze kijkt rond in de kleine kamer. Er is geen raam, enkel een klein ventilatierooster. Een kleine tafel tegen de wand tegenover de muur met daarop dikke kaarsen in een groepje en een schaaltje met wierook. Op de grond ligt een kleed en diverse, zachte kussens.
Het is niet helemaal wat ze zich had voorgesteld, toch bonkt haar hart. Adnan staat dichtbij haar, ze voelt de warmte van zijn huid en ziet de fijne rimpels bij zijn ogen. Ze is niet eerder zo dicht bij hem geweest en nog nooit eerder zo dicht bij een andere man dan Raymond. Onder zijn linkeroog trilt een spiertje en hij kijkt haar aan. Valerie houdt haar adem in.
‘Weet je zeker dat … misschien moeten we … wat is dit voor een kamer?’
Adnan lacht. ‘Vroeger was dit het tweede toilet, nu is het mijn meditatiekamer.’
Valerie knikt zenuwachtig.
‘En hier wil je … komt Naomi hier ook?’
‘Natuurlijk komt ze hier ook. We mediteren hier vaak samen, soms alleen. Zelfs Farid komt hier, hij zegt dat het hem rustig maakt. Ik heb niet het alleenrecht op deze kamer.’
‘En wat doe ik hier nu?’ Lees verder

Een blik op Seth

Misleidende belofte

Seth draait zich op zijn rug en vouwt zijn handen achter zijn hoofd. De vrouw naast hem gaat op de rand van het bed zitten, haar haren hangen in een wilde kluwen op haar naakte rug. Ze kijkt hem met een lachje aan.
‘Toilet, ik moet piesen als een paard.’
Hij zegt niets, zijn ogen volgen haar als ze opstaat en verdwijnt in de badkamer. Het geluid van haar blote voeten op de tegels, de toiletbril. Kunststof op porselein. Hij hoort haar plassen, klaterend. Goudgele urine in het wit van de pot.
‘Moet jij ook?’
Hij geeft geen antwoord en slaat zijn benen uit het bed, strekt zijn rug. Het blauwe lampje van zijn telefoon knippert. Een gemiste oproep of een bericht. Drie berichten. Hij leest, knikt en begint zich aan te kleden. De vrouw komt terug. Lees verder

Een blik op Soumia

Minder dan niets

Wouter begrijpt het niet. Soumia is vaker streng en hooghartig, maar vanavond lijkt het anders. Haar zachtheid die er altijd wel een beetje door weet te schemeren voelt hij niet. Achter haar hooghartigheid zit een bepaalde boosheid, een woede en hij vindt het niet geruststellend. Niet eerlijk ook. Ze heeft geen reden om boos te zijn. Hij doet wat ze van hem verlangt, ze kan op z’n minst zijn aanwezigheid erkennen.
De plug brandt, zoals het ding kan doen als Soumia hem bij hem inbrengt. Toch is het anders. Zijn lid hangt slap en werkeloos. Hij schaamt zich ervoor en nog steeds heeft Soumia hem niet aangekeken en geen woord gezegd. Weer kruipen de minuten voorbij. Soumia staat op en loopt langs hem naar de doos met attributen. Ze controleert de zweep, de blinddoek, haalt met een minachtend gesnuif het slipje dat hij in de doos bewaart omhoog.
Misschien had hij het niet moeten bewaren … misschien had hij het terug moeten geven … misschien … Lees verder

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2020 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Inhoud is beschermd!