Categorie: Mijn werk (pagina 1 van 9)

Ga rustig zitten en laat je meenemen door mijn verzinsels.

Erotica Estafette deel 12 ~ Rode robijn

Mara stribbelt tegen. Mireille sist dat ze stil moet zijn en duwt het meisje voor zich uit, de trap af naar de kelder. Ze hoort de stemmen van Maria en Julien. Maria vloekt.

‘Schiet op idioot! Die teef is ergens in het huis en ze heeft een pistool. Jouw pistool!’

Julien mompelt zacht. ‘Maak je niet druk. Ze wandelt op het randje van de afgrond en heeft niemand, alleen ons. Die doet echt geen gekke …’

De woorden stokken in zijn keel als Mireille het pistool tegen zijn hoofd zet. Haar hart bonkt verontwaardigd in haar keel en ze sist.

‘Wees daar maar niet zo zeker van, Julien. Kijk eens wie ik heb gevonden …’ Lees verder

Alledrie

We vonden elkaar rond de ruisende rokken van juffrouw Geertje, onze kleuterjuf. Sindsdien zijn we onafscheidelijk, al bijna twintig jaar. Naar school gaan doen we allang niet meer. Rond mijn twaalfde vond mijn vader het welletjes. Hij had een paar sterke handen nodig op de boerderij. Ook Joep en Gijs werden aan het werk gezet. Joep op de kwekerij en Gijs op het melkveebedrijf van zijn pa en moe. We werken hard. Nog steeds. Maar we maken ook hard plezier en anders dan onze ouders hebben we nog nooit een leuke avond voorbij laten gaan. Dan maar in het gezelschap van een kater uit de veren. Lees verder

Lustgravin

De zaal is al donker en de bühne spaarzaam belicht door een enkele tl-buis. Zachte muziek begeleidt de monoloog van een mannenstem. Op de tast en schuifelend zoek ik mijn plek op de middelste rij van het balkon. Langzaam wennen mijn ogen aan het donker. Aan mijn linkerzijde zie ik de contouren van een vrouw met lang, bruin haar en terwijl ik naast haar plaats neem, gaan mijn ogen op zoek naar de stem op het podium. De acteur staat net buiten het licht van de tl-buis, maar zijn stem heeft de aandacht van het publiek al gevangen. Ik zoek een makkelijke houding en raak daarbij de slanke vingers van de vrouw naast mij.

‘Neem me niet kwalijk.’

Er komt geen reactie op mijn zachte gemompel en ik laat mijn hand liggen.

Tijdens het monoloog van de man op het toneel, neemt de druk van haar vingers toe en leunt ze een beetje mijn kant op, alsof ze steun zoekt bij wat de acteur zich hardop afvraagt.

Ik ga nooit naar het theater, maar kreeg het kaartje van een vriend die vanwege een onverwachte opdracht deze avond moest laten schieten. Hij bracht het langs met de opmerking dat ik in mijn drukke, maar monotone leven wel wat inspiratie kon gebruiken en beloofde me een fascinerend toneelstuk over verleiding, erotiek en macht. Lees verder

Ero – flash

Geïnspireerd door de Pittig Proza en de Erotica Fest uitdaging van juni, heb ik me de afgelopen maand gebogen over het schrijven van zeer korte, prikkelende stukjes (Ero – flashes) waarvan een aantal absoluut de moeite van het delen waard zijn, maar die ik niet bij de uitdaging zelf wilde plaatsen omdat het anders wat teveel van het goede wordt. Nu de uitdaging zo goed als voorbij is, plaats ik ze hier in een verzamelpost. Ik heb gemerkt dat een een fijne oefening is in het zo kort en bondig mogelijk vertellen wat je precies wilt zeggen. Het geeft mijn creativiteit een boost en creëert weer ingangen voor nieuwe, langere verhalen. Het is een oefening die ik wil blijven doen en zo nu en dan zal ik deze prikkelende ero – flashes hier met jullie delen.


Lees verder

Elite garde

Tina slikt en doet even haar ogen dicht. Gaat ze dit echt doen? For real? Alleen maar omdat de fantasie in haar hoofd zo groot werd dat ze het gevoel had dat ze wel moest omdat het haar anders zou blijven achtervolgen. En dan die man? Wat weet ze eigenlijk van hem behalve zijn voornaam?
Probeert ze hem iets te bewijzen? Zichzelf? Waarom is Jorike zo’n preutse tut en waarom heeft ze dat nooit eerder gemerkt? Lees verder

Zomerhitte

Haar witte crocs piepen op het lichte linoleum. Ze loopt snel en beantwoordt glimlachend de begroeting van een patiënt die sinds gisteren op zaal ligt. Mevrouw zussemezo. Ze weet haar naam niet en de status hangt aan het bed. Het geeft niet. Haar dienst zit erop en over tien minuten kan ze eindelijk naar huis.

Haar uniform plakt aan haar rug en als de deur van de kleedruimte achter haar dichtvalt, snuffelt ze aan haar oksels. Walgend trekt ze haar neus op. Ze ruikt, en niet zo’n beetje ook. Lees verder

Oudere berichten

© 2018 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Content is protected !!