Seizoen 5…

valerie-whtDe deur gaat open, zachtjes. Ze denkt dat hij al slaapt. Haar gezicht een beetje roze van de wijn, glanzende ogen. Een klein lachje rond haar mond.
Het lachje verdwijnt als ze Raymond op het bed ziet, haar gezicht wordt een tint rozer, haar ogen even groter. Dan een frons.
‘Jemig Raymond! Wat… Voel je je wel helemaal lekker? Weet je wel hoe laat het is!? Wat als…’
‘Wat als wat Valerie? Ik ben blij dat je weer thuis bent, dat mag je gerust weten.’
Ze kijkt naar hem, zoals hij op het bed ligt en de uren die achter haar liggen verdwijnen. Hij is naakt en de staat van lichaam laat zien dat hij nog niet van plan is te gaan slapen. Valerie wil slapen.
‘Het is twee uur geweest… ik ben moe. Lief dat je op me hebt gewacht maar…’
‘Kleed je uit Valerie, en kom hier.’
Ze schudt haar hoofd, verdwijnt in de badkamer. Raymond roept haar terug.
‘Kleed je hier uit. Ik wil naar je kijken.’
Ze draait met haar ogen en voelt zich plotseling misselijk. Het past niet. Niet vanavond. Niet bij Raymond. Niet bij haar.‘Ga slapen Ray. Ik kom zo in bed. Even mijn…’
‘Je komt nu in bed!’
Heet voelt ze het naar haar hoofd schieten. Hij hoeft niet op een dergelijke toon tegen haar te praten. Dat bewaart hij maar voor Femke en Milan, zijn collega’s, niet voor haar. Ze is zijn vrouw. En dat gaat ze hem vertellen ook!
Woorden blijven in haar keel hangen en een compleet andere hitte schiet naar haar hoofd als ze weer naar Raymond kijkt. Zijn hand maakt langzame, op en neer gaande bewegingen, het geluid droog en schuivend. Ze weet hoe het nu voelt in zijn hand. Het zijn de bewegingen die ze zelf zou kunnen maken. Langzaam, snel. Strelend en knijpend. Zoals ze weet dat hij fijn vindt…

Bron afbeelding: Gaisha