Seth kijkt op zijn horloge en bonkt met zijn voet op de onderste tree van de trap.
‘Putta! Drie tellen en dan ben je beneden. Eén … Twee …’
Hij hoort haar voetstappen en met een geërgerde blik in haar ogen verschijnt ze bovenaan de trap.
‘Ja! Ik ben er al en ik was al lang klaar als jij niet …’
Met twee treden tegelijk rent hij naar haar toe en hij legt zijn duim tegen haar onderlip.
‘Als ik niet wat, Putta. Vond je het vervelend?’
‘Nee, natuurlijk niet, maar ik ben niet degene met haast.’
Hij duwt zijn lippen op die van haar en legt zijn hand tegen de verleidelijke bolling van huid die boven haar korset uit komt.
‘Ik heb ook geen haast, maar ik wil toch dat je opschiet. Waar zijn je schoenen?’
Ze houdt een paar elegante pumps omhoog. ‘Hier, ik krijg ze niet aan.’
Seth pakt haar hand. ‘Kom, ik zal je helpen.’

Hij begeleidt haar de trap af en zakt dan aan haar voeten op één knie. Door de stof van haar kuitlange rok, schemeren de contouren van haar benen. Hij pakt de schoenen van haar aan, wacht tot ze haar voet in de rechter heeft geschoven en maakt het bandje rond haar enkel vast. Zijn handen glijden omhoog, onder haar rok, langs haar bovenbenen tot het kleine ringetje bij haar schaamlippen. Zachtjes bijt hij in de binnenkant van haar dijen.
‘Je bent zo mooi Putta. Andere voet.’
Hij herhaalt de bewegingen bij haar linkerbeen en duwt, als hij boven bij het ringetje is gekomen, een vinger bij haar naar binnen. Ze is nog nat van zijn zaad en met een grijns komt hij weer omhoog. Hij legt zijn vinger tegen haar mond. ‘Schoonlikken.’
Warm voelt hij haar lippen rond de kootjes van zijn vinger. Ze zuigt en likt tot niets anders dan haar eigen speeksel een dun, glanzend laagje op zijn huid legt. Seth pakt haar hand en legt hem in zijn kruis zodat ze door de stof van zijn broek zijn erectie kan voelen.

‘Van wie ben je?’
‘Van jou Seth,’
‘Wat ben je van mij?’
‘Jouw Putta.’

Zacht duwt hij haar hand weer weg en hij neemt haar mee naar zijn werkkamer.
‘Er ontbreekt nog iets aan je outfit.’
Nieuwsgierig kijkt Donna over zijn schouder als hij een la in het bureau van zijn vader opent en er een sierlijk bewerkt sierraad uithaalt. Het is een masker en het is gemaakt van dun, donker metaal. De lijnen rond de ogen zijn bezet met flonkerende steentjes en de linten die eraan hangen van zwart fluweel. Seth kijkt haar aan.
‘Dit masker is van jou en je draagt het wanneer je meegaat naar feesten die georganiseerd worden door mijn werkgevers. Feesten als die van vanavond. Je zet het masker niet af en je vertelt niemand jouw naam of die van mij.’
Hij zet het masker op haar neus en knoopt de linten achter op haar hoofd vast. Ze bekijkt zichzelf in de kleine spiegel aan de muur.
‘Wat als ze vragen wie ik ben?’
‘Dan zeg je dat van Dimitri bent.’
‘Wie is Dimitri?’
‘Van wie ben jij, Putta?’
‘Van jou Seth. Oh … dus vanavond noem ik jou Dimitri …’
‘Precies, kom hier.’

Hij trekt haar naar zich toe en haalt een klein zakmes uit zijn broekzak. Donna haalt bijt op haar lip als hij de punt van het mes hoog tegen haar bovenarm zet en secuur de letter D in haar huid krast. Ernaast, iets kleiner, maar op dezelfde hoogte zet hij de letter S. Donna glimlacht.
‘Donna en Seth?’
Seth grinnikt. ‘Sinds wanneer noem ik jouw Donna? Deze letters staan voor Dimitri en slaaf, of slavin als je dat liever hebt. Vul zelf maar in. Andere arm.’
Ze draait zich om. ‘Waarom?’
‘Zodat anderen weten dat je al iemand toebehoort. Ze zullen niets bij je proberen.’
Seth zakt een beetje door zijn knieën en likt het randje bloed dat uit de lijnen verschijnt, weg. Hij lacht een beetje boosaardig. ‘Later zal ik het over doen, maar dan echt.’
‘Hoe echt?’
‘Blijvend. Iets wat mijn oom bij zijn vrouwen doet, het lijkt me mooi om die traditie voort te zetten. Kom, onze chauffeur wacht.’
‘Wat doet hij dan?’

Seth geeft haar pas antwoord als hij naast haar op de achterbank is gaan zitten en de auto wegrijdt.

‘Hij brandmerkt ze.’

*

De eerste zaal is klein, met zitjes in de hoeken, een bar en een ronde dansvloer in het midden. Er speelt rustige muziek en zodra Seth binnenkomt, geeft hij Donna een duwtje richting de bar.
‘Vermaak je Putta en vergeet niet wat ik heb gezegd.’
‘En jij?’
‘Eerst werk, dan de rest. Ik zoek je op als ik klaar ben.’
Hij kijkt haar na als ze bij hem wegloopt en ziet dat anderen hetzelfde doen. Zelfs met een masker voor haar gezicht weet ze de aandacht naar zich toe te trekken en Seth weet dat het komt door haar manier van bewegen. Donna heeft een natuurlijk wulpsheid. Het is een sensualiteit die haar niet alleen mooi maakt, maar ook begeerlijk. Mensen worden erdoor geraakt. Nu ook. Seth ziet het aan de reactie van anderen als ze voorbij komt, maar hij kan het ook voelen. Nieuwsgierig verlangen naar de vrouw achter het masker en haar drijfveren. Wie is ze en waarom is ze hier? Het doet hem genoegen dat ze zich bij de bar omdraait en alleen maar oog heeft voor hem. Zijn lippen vormen de naam die hij haar gegeven heeft en hij tikt op zijn borst voor hij zich omdraait en de zaal weer verlaat. Donna heeft altijd geweten dat ze mooi is en dat mensen haar begeren, maar haar arrogantie is verdwenen. Ze weet waar haar plek is, de aanwezige begeerte van anderen verandert daar niets aan.

In de schemerige gang schiet Duncan hem aan. Hij heeft ervoor gekozen geen masker te dragen en ziet er nerveus uit.
‘Dimitri? Ik ben er, wat gaat er nu verder gebeuren?’
Seth glimlacht. ‘Er gaat niets gebeuren en jij gaat je vermaken. Neem een drankje en zoek mijn vrouw op, ze is hiernaast en altijd op zoek naar een danspartner. Relax. Ik moet nog wat zaken regelen, maar ik weet je te vinden.’

Duncan heeft niets te vrezen. Seth heeft hem nodig om zijn opdracht te vervullen. Valerie is misschien geen zakenvrouw, maar ze is niet dom en onder haar gespannen nieuwsgierigheid naar groot, nieuw en spannend, zit ook angst voor datzelfde. Ze zal niet zomaar overstag gaan, hoe gecharmeerd ze ook van hem is. Duncan kan zorgen dat ze dat wel doet, dus Seth moet hem te vriend houden. In elk geval voorlopig.

Hij beklimt de smalle wenteltrap aan het einde van de gang en komt terecht in een serene stilte. Voor de witte, openstaande deuren van een grote kamer staan de twee laatste Murid’s van zijn Kumpulan. Ze kijken strak voor zich uit en het korte knikje dat Seth hen in het voorbijgaan geeft, wordt bijna onzichtbaar beantwoordt. Seth scant de kamer en is tevreden als hij ziet dat Stan zijn advies ter harte heeft genomen. Dit soort diensten zijn niet verplicht voor de leden van de kumpulan, maar het geeft wel een signaal als hier zelden gehoor aan wordt gegeven. Hij begroet zijn Senyora en de twee Kawan’s met een korte blik en gaat bij de twee andere Tua’s staan. Dat is nog steeds zijn plek en tot hij officieel gepromoveerd is, blijft het zijn plek. Er is nog helemaal niets zeker, hoe zeker hij zelf ook is van zijn zaak.

Op de kleine verhoging achter zijn Senyora is het symbool van de orde opgesteld. Het is een glanzend, metalen plaquette met de afbeelding van twee manen. Een volle maan die bijna helemaal voor een tweede maan is geschoven en daardoor een nog jonge maansikkel laat zien, maar dat is suggestief. De tweede maan heeft een lichtere tint dan de eerste en het zou ook zomaar een naderende zonsverduistering kunnen zijn, wat naar Seth zijn mening ook heel goed past bij de Orde. Het symbool komt terug bij iedere bijeenkomst van de Orde, hoe klein deze ook is en wordt gebruikt om de leden te brandmerken als zij hier voor kiezen. De rest van de kamer is leeg.
Er zijn geen bloemen, zelfs geen foto van de overleden Kawan, er heerst enkel stilte. Eerbiedig en in gedachten wordt de herinnering aan deze man geëerd en wordt hij geprezen voor zijn trouw aan de orde, die hem uiteindelijk het leven heeft gekost.

Seth sluit zijn ogen en focust zijn gedachten op deze herinneringen. Hij heeft zijn introductie te danken aan de man die hij nu is stilte herdenkt en Seth had destijds geen idee waar hij ja tegen zei, maar sloeg zelden een uitnodiging tot een nieuwe ervaring af en tot op de dag van vandaag is hij hier dankbaar voor. Het heeft hem veel gebracht in het leven. Het heeft hem uiteindelijk nog dichter bij Donna gebracht en alleen al daarom weet hij dat hij de orde nooit zal kunnen verlaten. O.N.O is zijn tweede familie. De letters staan voor Ordo Natura Orientis, de Orde van Oriëntaalse Geaardheid. De orde bestaat uit verschillende afdelingen, die kumpulans worden genoemd. Aan het hoofd van iedere kumpulan staat een gebrandmerkte Senyor of Senyora die tevens zitting heeft in het Senaat en er heerst een strikte hiërarchie, waarin eerbied, respect én gehoorzaamheid de boventoon voeren. Als Seth gepromoveerd wordt, heeft hij enkel nog zijn Senyora boven zich en wanneer hij besluit om het brandmerk van de orde aan te nemen, zal hij ooit haar plek in kunnen nemen. Hetzij doordat hij gekozen wordt, hetzij door noodzaak. Er trekt een lichte rilling langs zijn ruggengraat. Hij heeft niet altijd de wens gehad om hogerop te raken binnen de orde, maar hoe meer hij verweven raakte in het grillige netwerk en hoe uitdagender zijn opdrachten werden, hoe groter ook de wens ooit aan het hoofd van een kumpulan te staan. De rangorde vertoont veel overeenkomsten met de normen en waarden die ook binnen zijn cultuur en familie leven. O.N.O is onderdeel van hem geworden, net zoals hij onderdeel werd van de organisatie. Zijn rol is niet meer weg te denken en bij elk ritueel en elke bijeenkomst voelt hij het gewicht van die rol. Het is zijn tweede huid, zijn andere gezicht en het zit in zijn bloed. Precies zoals Donna ook in zijn bloed zit en zijn andere kant naar boven weet te halen. Met haar aan zijn zijde … Hij zal de organisatie tot nog grotere hoogten weten te tillen.

Wanneer de Senyora en Kawan’s langzaam door hun knieën zakken, volgt de rest van de groep hun voorbeeld en met zijn voorhoofd tegen de grond wenst hij de ziel van de overleden Kawan een goede reis en zijn nabestaanden de kracht om dit verlies te boven te komen. Ritmisch en reciterend klinken de zachte woorden door de ruimte, tot de Senyora opstaat, haar handen naar het plafond richt en met de laatste woorden aangeeft dat de dienst ten einde is.

‘Frater donec iterum conveniant.’*

*Until we meet again brother


Bovenstaande verhaal is een hoofdstuk uit het achtste seizoen van Gaisha’s Seth. Als je wilt weten wat er aan voorafging en hoe het verder gaat volg dan de link hieronder en laat je beroeren door zijn verhaal vol donkere verlangens en schokkende bekentenissen.