Valerie loopt over van enthousiasme, ideeën en plannen voor de club. Ze droomt, fantaseert en ziet zichzelf al rondlopen als manager. Een bekend gezicht voor de bezoekers, een bekend gezicht zelfs in de hele gemeente. De gesprekken met Raymond, haar vader en anderen die er ook verstand van hebben zetten haar maar deels met beide voeten op de grond. Natuurlijk moet er veel gebeuren, dat weet ze zelf ook wel, maar ze weet ook dat juist haar ideeën ervoor zullen zorgen dat het een succes wordt. In haar hoofd is ze al bezig met de aankleding van de verschillende ruimtes, het personeel dat ze zal hebben, de bezoekers. Zelfs haar eigen werkrooster heeft ze uitgewerkt.

‘We moeten een assistent manager en een bedrijfsleider. Femke en Milan zijn er ook nog en ik kan niet al mijn tijd in de club doorbrengen, maar wel zo veel mogelijk … We moeten vacatures plaatsen …’

Raymond vindt het leuk dat ze eindelijk weer eens ergens echt enthousiast over is, maar hij vindt het ook vermoeiend. Voorheen gingen haar verhalen voornamelijk over het buurtcomité, de ouderraad van school en kleine onbenulligheden over de buren en mensen die ze gedurende haar dag tegen kwam. Dat was soms ook vermoeiend, maar hij kon zich ervoor afsluiten. Net doen of hij naar haar luisterde, terwijl zijn gedachten afdwaalde naar een nieuwe klant of de kwartaalafsluiting. Nu moet hij wel luisteren en hij moet haar ook afremmen. Ze wil te snel en heeft geen flauw idee wat er allemaal bij komt kijken. Raymond weet het wel. Hij heeft zich erin verdiept en er komt nog veel meer bij kijken dan zelfs hij gedacht had.

‘Eerst het pand Val. Eerder vind je niemand. We moeten een architect in handen nemen en ons plan vertellen. Er moet een bouwvergunning komen en ons idee moet passen in het bestemmingsplan van de gemeente …’

Hij denkt niet dat dat laatste een probleem zal zijn. Het pand ligt afgelegen. Er zullen geen omwonende gaan klagen en verder zijn er enkel bedrijven in de directe omgeving, maar het kan zijn dat de gemeente toekomstige plannen heeft en zelfs als dat niet zo is …

‘Je mag in Nederland niet zomaar een nachtclub beginnen. Ook daar zijn vergunningen voor nodig en voor sommige van die vergunningen zijn weer diploma’s en certificaten nodig. Je zult weer naar school moeten Val.’
‘Ik? Daar heb ik helemaal geen tijd voor.’
‘Je hebt tijd zat en de meeste zijn korte cursussen van een paar dagen of avonden. Je zult er moeite voor moeten doen. Ik heb mijn werk en voordat ik daar mee kan stoppen zijn we wel weer een paar jaar verder, als de club al een succes wordt.’
‘Het wordt een succes!’

Valerie is vastbesloten en het kan haar niet schelen. Dan maar naar school. Ze gaat het meteen uitzoeken en ze zal op zoek gaan naar een architect. Niet de architect die ze voor het huis heeft gebruikt. Een andere. Ze heeft iemand nodig die haar ideeën snapt en haar gevoel voor sfeer en inrichting deelt. Ze wil dat de club een weerspiegeling wordt van zichzelf. Niet de oude Valerie, maar de nieuwe, ruimdenkende Valerie. De spannende Valerie.

Raymond praat verder over vergunningen, belastingen en lid worden van de kamer van koophandel. Ze hoort hem wel en ergens slaat ze alles wat hij zegt ook op, maar haar eigen gedachten gaan alweer met haar aan de haal. Mensen zullen naar haar opkijken en ze zal echt iets te vertellen hebben, waar ze ook komt en bij wie ze ook is. Interessante belevenissen en spannende ervaringen. Ze zal mensen ontmoeten die deze ervaringen delen en misschien zelfs nog meer voeding geven aan haar fantasieën. De ervaring met Wouter stelt niets voor en ze wil absoluut geen herhaling, maar toch gaat haar fantasie regelmatig met haar aan de haal, vooral als ze met Raymond vrijt. Hij vertelde haar over het bezoek van Wouter en Louisa op het werk, wat Wouter van Louisa maakt en Valerie vindt de gedachte walgelijk. Vrouwonvriendelijk, ziekelijk, onterend … Tegelijk vindt ze het vreselijk spannend en het wordt nog veel spannender als ze Louisa uithoort en de vrouw haar vertelt over haar ervaringen. Ze doet of ze geschokt is, maar haar onderbuik tintelt warm als ze voor zich ziet hoe Louisa langs de kant van de weg staat te wachten tot er automobilisten stoppen om haar mee te nemen om God weet wat met haar te kunnen doen.

’s Avonds gaan de beelden nog meer met haar aan de haal en in bed vertelt ze het Raymond. Hij reageert niet walgend, zelfs niet geschokt, eerder nuchter.
‘Ik ben blij dat we niet met die twee verder zijn gegaan …’
‘Maar je vindt het idee ook niet spannend?’
‘Voor ons? Wil je dat ik jou langs de kant van de weg zet?’
‘Nee, natuurlijk niet.’
Ze streelt hem langs zijn liezen en kietelt zijn ballen. Ze wil niet dat hij het doet en ze zou het ook nooit doen, maar in haar hoofd kan alles. Daar is niets slecht of walgelijk. Ze hoeft het niet uit te proberen om er opgewonden van te raken, enkel de gedachte is genoeg en ze kruipt op hem terwijl ze voor zich ziet dat zij daar staat en dat Raymond van een afstandje naar haar kijkt. Er is een file. Auto’s met mannen die maar één ding willen. Neuken en geneukt worden, gepijpt worden, zelf alleen maar afgetrokken. Ze is niet goedkoop, maar ze weten dat Valerie ze een ervaring zal geven die ze nooit eerder hebben gehad, zolang ze maar bereid zijn ervoor te betalen.

Valerie kijkt naar het gezicht van Raymond terwijl ze langzaam over hem heen beweegt.
‘Waar denk je nu aan?’
‘Aan jou natuurlijk, aan ons.’
Ze blijft doorgaan met haar bewegingen en legt haar handen op zijn borst.
‘Ik niet …’
Valerie vertelt hem waar ze wel aan denkt en lacht als hij in haar reageert op haar verhalen.
‘Denk je eens in Ray, mannen die voor mij in de rij staan, die jou benijden omdat je mij hebt en omdat jij er niet voor hoeft te betalen. Ze willen wat jij helemaal gratis kunt krijgen. Mij, mijn lichaam en wat ik daar me kan doen, wat ik nu doe, met jou. Wat jij allemaal met mij mag doen. Vertel waar je aan denkt …’

Ze begint sneller te bewegen als hij zijn fantasie met haar deelt, het is niet helemaal de waarheid, maar hij weet dat ze meteen zal stoppen als hij haar vertelt dat hij regelmatig aan Louisa en haar gewillige vlees denkt. Zijn handen kneden stevig haar billen.

‘We zijn weer in mijn kantoor en je gaat voor je op me knieën zonder je druk te maken om de andere mensen in het gebouw. Je pijpt me zo diep dat je ervan kokhalst en dat de tranen over je gezicht lopen, maar je stopt niet …’
‘Kom je klaar in mijn mond?’
Raymond hijgt. ‘Dat wil ik, maar jij hebt andere plannen en je legt jezelf op mijn bureau, met je kont omhoog en je trekt je billen een beetje uit elkaar …’

Zijn vingers strelen nog steviger en glijden even tussen haar billen. Voorzichtig, maar doelgericht. Valerie beweegt langzamer en houdt haar adem in. Hij duwt met zijn wijsvinger.

‘Je kijkt me aan. Uitdagend en geil en trekt je billen nog verder open …’

Ze kreunt een beetje geschrokken als zijn vinger dat ene gaatje vindt en een beetje bij haar naar binnen glijdt.

‘Neuk me daar geile beer, zeg je …’

Valerie voelt zijn vinger, de druk tegen het nauwe gaatje en dan naar binnen, weer eruit. Ze zucht, schudt haar hoofd en beweegt dan toch weer sneller.

‘Je wil het daar?’

De top van zijn vinger glijdt in en uit. Haar ademhaling is aarzelend, maar niet afwijzend en voorzichtig gaat hij dieper, weer eruit, nog dieper. Ze kreunt hees en hij wiebelt zijn vinger heen en weer.

‘Daar, met mijn lul, helemaal naar binnen en weer eruit, zoals je nu over me heen glijdt, maar dan strakker, spannender, nog geiler …’

Haar eigen fantasie verdwijnt en ze is in het kantoor van Raymond, op zijn bureau, zoals hij zegt en hij staat achter haar met alleen zijn broek open zodat zijn lul de ruimte heeft om dat verboden gaatje te verkennen, zoals zijn vinger haar daar nu verkent. Zijn eikel opent de weg en hij duwt verder, dieper. Het zal een beetje pijn doen. Raymond is groot en dik. Hij zal haar oprekken. Ze vindt het idee vies, maar als hij haar vertelt hoe hij opvult, hoe hij steeds een beetje dieper zal gaan tot hij helemaal in haar kontje zit spoelt vanuit het niets haar orgasme door haar heen. Raymond neemt haar bewegingen over en stoot diep terwijl hij zijn vinger in haar kontje houdt. Ze ligt tegen zijn borst en voelt hem van twee kanten bewegen, zijn vinger als een kleine, erecte lul aan de ene kant, zijn echte lul aan de andere. Zijn hartslag gaat sneller en met een spastische zucht komt ook hij klaar. Ze hapt naar adem als zijn vinger nog dieper bij haar naar binnen lijkt te komen. Jagend gaat zijn borst op en neer en hij kreunt onder de schokjes in haar onderbuik. Met een lachje kijkt hij naar haar roze gezicht.

‘Daar denk ik aan, Val en het is niet alleen een fantasie …’

Ze glijdt van hem af en duwt haar gezicht in het holletje bij zijn hals. De gedachte is vies, walgelijk en opwindend tegelijk en ze schaamt zich er een beetje voor.

‘Misschien … ooit een keer, maar voorlopig is de fantasie en je vinger meer dan voldoende.’

*

Samen met Raymond bezoekt ze verschillende architecten en ze krijgen ruzie over de uiteindelijke keuze. Valerie heeft haar zinnen gezet op een bureau van buiten de stad. Het bureau heeft een jonge uitstraling en ook de mensen die er werken zijn nog jong en hip, met moderne maar sfeervolle ideeën en hun portfolio spreekt haar aan. Raymond gaat liever voor een wat ouder bureau, een naam die hij kreeg via een collega. Valerie kijkt hem boos aan

‘Prima, dan laten we ze allebei met voorbeelden komen. Als ze ons zo graag als klant willen, dan moeten ze dat maar laten zien, maar ik heb geen behoefte aan ideeën van een stel oude lullen vol vooroordelen. Zag je hoe die man keek toen ik het had over een stripper?’
Raymond zucht. ‘Dat kost weer extra Val. Ik weet dat de lening en jouw fonds ruim voldoende moeten zijn, maar we kunnen het geld maar één keer uitgeven.’
‘Dan gaan we voor mijn keuze. Het is mijn idee, mijn club. Ik …’
‘Nee, het is onze club en als je nu al zo begint … Vergeet de uitwerking van je ideeën nu even. We hebben een solide basis nodig en …’
‘En een eigen identiteit. Ik wil geen dertien in een dozijn uitstraling. Ik wil niet dat kenners kunnen zien welke architect bezig is geweest. Ik wil mijn ideeën, onze ideeën. Het moet uniek zijn, een weerspiegeling van wie we zijn en wat we willen. We zijn geen grijze fossielen met ouderwetse opvattingen Ray. We zijn hip, modern en open minded en ik wil dat de mensen dat zien en voelen zodra ze de club binnenkomen.’

Hij moppert en mompelt, maar geeft haar uiteindelijk haar zin. Hij vindt haar enthousiasme nog steeds leuk en dat ze steeds vrijer wordt ook, maar hij vindt het helemaal niets dat er daarmee ook een bazige kant in haar naar boven komt. Het is niet de Valerie die hij heeft leren kennen en heel soms mist hij haar inschikkelijke en wat naïeve, luie kant.


Misschien kende je Valerie al, misschien nog niet, maar nu hebben jullie in elk geval kennis met elkaar gemaakt en haar verhaal gaat verder. Heb je de smaak te pakken en wil je meer van haar weten? Klik dan op onderstaande foto en laat je verleiden door mijn andere verhalen vol passie, erotiek en donkere verlangens.