Schaamteloze onschuld

Voor de smalle, staande spiegel op mijn kamer, check ik voor de allerlaatste keer mijn outfit en mijn make-up. Ik trek een krul los uit mijn opgestoken haar en duw mijn borsten een beetje omhoog zodat ze nog fraaier omhuld worden door het strakke bloesje. Mijn moeder verschijnt achter me. In de spiegel zie ik haar ogen glanzen van trots. Ze legt haar handen op mijn schouders en geeft me een zoen op mijn wang.

‘Mijn meisje, in mijn voetsporen. Wie had dat ooit gedacht …’

Voorzichtig duw ik haar van me af en ik til mijn rok zo hoog op dat de kousenband rond mijn linkerdij zichtbaar wordt. Hij was ooit van mijn moeder. Zwart kant afgewerkt met zilverkleurig rijgdraad. Ze droeg hem op speciale avonden en nachten en vanmorgen gaf ze hem aan mij. Omdat dit mijn nacht is. De nacht dat ik eindelijk mijn maagdelijkheid weg zal geven aan degene die het waard is.

Ik ben hier opgegroeid, in deze kamer en rond de vaak blote benen van mijn moeder en de andere dames. Mijn vader heb ik nooit gekend. Mijn moeder zegt al mijn hele leven dat het iedereen kan zijn. Eén van de vaste klanten of een toevallige voorbijganger die het niet kon laten zijn verblijf te verrijken met een bezoekje aan het meest beruchte bordeel uit de stad. Het maakt me niet uit. Ik heb het nooit als een gemis ervaren. Wel ben ik, zodra ik een beetje kon praten, iedere man die zijn voeten over de drempel van het establishment zette, ‘daddy’ gaan noemen. Er werd om gelachen en het leverde me vaak een aai over mijn bol of een groot glas limonade op.

Die vertedering veranderde toen mijn lichaam begon te groeien en vrouwelijke vormen kreeg.

Mannen bekijken me nu met hele andere ogen, juist omdat ik ze ‘daddy’ noem en het zijn blikken die ik maar al te goed herken. Ik mag dan technisch gezien nog maagd zijn, maar mijn onschuld ben ik vele jaren terug al kwijtgeraakt. In deze wereld is geen ruimte voor onschuld.

Mijn kinderlijke uitstraling is populair en diverse, vaste klanten hebben al bij Stanley, de uitbater, aangegeven dat ze graag een nachtje met ‘dat lieve schatje’ door zouden brengen.

Mijn moeder was blij dat Stanley een tijdje de boot af hield. Ik niet en de afgelopen weken heb ik hem dan ook gek gezeurd om een eigen kamer en een plekje op het podium.

Inmiddels weet ik dat zijn aarzeling niets te maken had met vaderlijke bezorgdheid, maar alles met een geslepen manier van zakendoen. Hoe meer klanten interesse in mij kregen, hoe groter de kans dat hij mijn allereerste keer voor een flink bedrag zou kunnen verkopen.

Deze avond is het eindelijk zover en ik vraag me af wie er nerveuzer is. Mijn moeder, de dames die me op hebben zien groeien of ik zelf.

Ik werp nog een laatste blik op de spiegel, knijp even in mijn wangen om ze nog rozer te maken en stel me op boven aan de smalle, houten trap, buiten het zicht van de gasten. Mijn moeder komt handenwringend achter me aan, achter haar de vrouwen die ik mijn hele leven al tante noem, maar vanaf morgen ook mijn collega’s zullen zijn.

Mijn hart slaat een aantal slagen over als de pianist aan de rand van het kleine podium begint te spelen. De klanken zijn zwoel en sensueel en de belofte aan wat komen gaat, krijgt bijval van de aanwezige klanten in het rokerige dranklokaal. Het is druk, veel drukker dan op andere avonden en die gewaarwording vervult me met gloeiende trots. Ik haal diep adem, plak een glimlach op mijn gezicht en loop dan op de maat van de muziek de trap af.

Er wordt nog harder gejuicht en geroepen en nog voor ik helemaal beneden en op het podium ben, zijn mijn zenuwen als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik kan dit. Ik weet hoe het moet. Ik heb jarenlang de kunst af kunnen kijken. Ik ben al een pro nog voor ik goed en wel ben begonnen.

Aangespoord door de opgewonden kreten uit mijn publiek begin ik te bewegen. Ik til mijn rok op en toon het grootste deel van mijn slanke, blanke dijen. Het is alsof mijn heupen en buik een eigen leven leiden. Draaiend en kronkelend dans ik over de hele breedte van het podium. Ritmisch beweeg ik me naar voren, tot dichtbij mijn publiek en ik zoek een gezicht dat me het meest bevalt. Glimmende, verhitte ogen, een brutale grijns. Oud genoeg om mijn vader te kunnen zijn. Geil genoeg om daar geen belang aan te hechten.

Zonder zijn ogen los te laten schuif ik de mouwtjes van mijn blouse naar beneden. Het lijfje schuift mee en geeft beetje bij beetje de romige huid van mijn borsten bloot. Traag lik ik langs mijn lippen. Het verhitte gejoel zwelt aan, de pianomuziek ook.

Ik verkeer in een roes, bedwelmd door alle aandacht, de muziek en de warmte om me heen. Ik zie mijn moeder en mijn tante’s tussen het publiek. Ze moedigen me aan nog verder te gaan en knoopje voor knoopje open ik het lijfje van mijn blouse. Mijn borsten zijn omhuld door zwart, frivool kant en satijn. Het bloesje valt op de grond en mijn naakte buik ontlokt uitbundige kreten. Iemand schreeuwt dat de rok ook uit moet en hij krijgt bijval, ook van mijn moeder. De hitte om me heen kruipt in mijn lichaam en baant zich gloeiend een weg langs al mijn gevoelige punten. Mijn tepels duwen het zachte kant rond mijn borsten vooruit en tussen mijn benen wordt het vochtig.

Brutaal zet ik een been tegen de rand van de piano en opgezweept door de zware stemmen om heen, maak ik langzaam de bovenste haakjes aan de achterkant los. Ik laat mijn billen trillend schudden en de rok valt rond mijn enkels. Mijn publiek kreunt teleurgesteld. Mijn fraaie derrière wordt bedekt door de vrolijke ruches van een veel te groot broekje en met een plagerig lachje vervolg ik mijn dans over het podium.

Achterin de ruimte, bij de bar is Stanley druk in de weer met klanten die elkaar proberen te overbieden en heel even heb ik spijt dat ik ja heb gezegd. De ogen van de man vooraan branden. Ik zou het helemaal niet erg vinden als hij mijn eerste zou zijn, maar hij lijkt genoegen te nemen met mijn dans.

Vlak voor hem ga ik door mijn hurken. Ik spreid mijn knieën, lik weer langs mijn lippen en begin schokkende bewegingen met mijn heupen te maken. Ik wil dat hij me ruikt. Ik wil dat ze me allemaal ruiken. Al mijn zweet, mijn vocht en mijn geil. Ik wil dat ze weten hoe graag ik dit wil. Ik wil dat ze weten dat ze me helemaal mogen hebben, de hele avond en de hele nacht. Zolang ze er maar voor betalen.

Ik ben even van mijn stuk gebracht als de man plotseling zijn arm uitstrekt en zijn vingers rond het zwarte kant rond mijn borsten sluit. Hij schreeuwt bezweet dat hij mijn tieten wil zien. Strelend laat ik mijn vingers langs zijn huid glijden, zijn greep verslapt. Ik til zijn hand op en breng zijn vingers naar mijn lippen. Ik lik en kus en neem ze een voor een in mijn mond. Hij smaakt zout en naar bier. Zijn grijns wordt nog breder wanneer ik ritmisch, met op en neer gaande bewegingen van mijn hoofd op zijn wijs- en middelvinger begin te zuigen. De ruimte om ons heen ontploft en het wordt nog heter als ik, met mijn handen op mijn rug, de haakjes van mijn bustehouder losmaak. Nog voor de zwarte stof de grond raakt, verdwijnt het in de graaiende handen van het publiek

Liefdevol til ik mijn borsten op ik bied mijn stijve tepels aan, maar trek me met een lachje terug van al te gretige vingers. Uitdagend kruip ik over het podium en ik sta toe dat handen aan mijn broekje trekken en beetje bij beetje ook die rondingen tevoorschijn komen. Ik rol op mijn rug en laat mijn benen hoog in de lucht dansen. Op het ritme van de muziek streel ik mijn borsten, mijn buik en uiteindelijk het hete vocht tussen mijn benen. Naast mijn hoofd vallen glanzende munten en groene briefjes papiergeld belanden op mijn buik. Ik laat mijn heupen schokken, zoals ik het mijn moeder duizenden keren heb zien doen. De geluiden die ik maak worden bedolven onder het luide geschreeuw om me heen. Ik draai me weer op mijn buik, kijk nog een keer in de brutale grijns van de man vooraan en sta dan op. Heupwiegend verlaat ik het podium en beklim ik de smalle, houten trap naar mijn kamer. Plaagziek werp ik kushandjes en schalkse blikken naar mijn publiek.

Bovenaan de trap blijf ik lang dralen, maar de klanken van de piano zwakken af en ik weet dat het tijd is om te wachten op de klant die het hoogst geboden heeft om mij van mijn onschuld af te helpen.


 

2 reacties

  1. WOW, Sandra, wat een schitterend verhaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2018 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: