Tag: Gaisha (Pagina 1 van 2)

Het innerlijke rijk der zinnen

In 2015 begon ik met het schrijven aan de verhalen voor de Gaisha – saga. Ik schreef al langer. Korte verhalen, een heel boek zelfs. Dat vond ik leuk en het schepte ook ruimte, vooral in mijn hoofd. Maar toen ik begon te schrijven aan de verhalen voor Gaisha – saga, werd ik ook een schrijver en ging ik mezelf ontwikkelen als schrijver. Dat vond en vind ik nog veel leuker.

Het innerlijke rijk der zinnen werd de ondertitel voor de Gaisha -saga. Verhalen verteld uit het perspectief van verschillende personages. Eerst vier vrouwen, later ook één man. Erotische verhalen. Een zoektocht naar … zingeving? Liefde en intimiteit? Verdieping?

Het innerlijke rijk der zinnen zou ook mijn eigen ondertitel kunnen zijn, door de jaren van het schrijven heen. Een hobby? Ja, daar begon het mee. Een beetje krabbelen en de verzinsels uit mijn hoofd op papier zetten. Ik heb een hele grote fantasie. Dat is een rijkdom als je jezelf schrijver noemt. Als schrijver ben ik gegroeid en ik groei nog steeds, leer nog steeds en durf inmiddels ook hardop te zeggen dat ik kan schrijven. 🙂 Lees verder

Billenkoek

Verontschuldigend kijkt Raymond zijn klant aan en hij haalt zijn telefoon uit de binnenzak van zijn jasje. ‘Het spijt me, ik zal hem meteen uitzetten.’
Zijn hart slaat een slag over als hij ziet dat het Celeste is. Haar nummer staat al sinds het gesprek dat hij met haar had in zijn contactenlijst en gisteren gaf hij haar dat van hem.
‘Voor als er iets is, dan hoef je Duncan niet lastig te vallen …’
Hij weet niet goed waarom hij dat zei, of … Nou ja, hij weet het wel en het is vreselijk fout, dat weet hij ook, maar Celeste is van hem. Het kan hem niet schelen dat hij alleen maar van een afstandje naar haar kan gluren en daarbij de wildste fantasieën in zijn hoofd haalt, ze is van hem. Hij heeft haar aangenomen en ze geeft hem een zeer prettig gevoel. Lees verder

Verbonden

Juliëtte raakt snel gewend aan de stille aanwezigheid van Malike en na twee weken is het alsof ze er altijd is geweest. Elke avond roept ze haar bij zich zodat het meisje haar kan helpen met haar avondritueel en elke avond verkent ze de zachte, vochtige plooien van haar meisjesachtige lichaam met haar vingers en haar tong. Lees verder

Stille wateren

Met dikke krassen van haar pen zet Juliëtte een streep door de naam op haar lijst. Nog vier te gaan, maar eigenlijk heeft ze er al genoeg van. Het is hopeloos. Na vijf gesprekken moet ze toegeven dat Javier misschien gelijk had. Ze vindt nooit iemand, niet met de eisen die ze stelt. toch weigert ze haar eisen aan te passen, zoals hij voorstelde.
Ze snauwt als een bescheiden klopje op de deur van haar werkkamer haar uit haar gedachten haalt. De deur gaat open en Othman komt binnen. ‘Frau d’Holbach, uw volgende sollicitant is er.’
Juliëtte zucht. ‘Laat haar binnen.’ Lees verder

In vogelvlucht

December is de maand van de jaaroverzichten, de vogelvluchten en lijstjes en dat is op vlammende verzinsels niet anders. Voor het gemak neem ik dan de vogelvlucht van mijn andere blog, Gaisha, ook even mee. Een veelbewogen schrijfjaar met helaas ook een flinke dip in de productie ergens halverwege het jaar dankzij een burn-out waarvan ik nu weer langzaam aan het opkrabbelen ben. Dat schrijven in mijn bloed zit heb ik in die periode wel gemerkt, want ondanks dat ik een stuk minder schreef, bleven de gedachten aan al mijn verhalen toch aanwezig en heb ik dankzij de de schrijfmarathon en Gaisha toch met enige regelmaat een verhaal uit mijn toetsenbord weten te persen. Het is grappig om te merken dat het ene verhaal het andere niet is. Daarmee bedoel ik dat het schrijfproces zeer wisselend verloopt. Verhalen moeten altijd eerst een beetje sudderen, rijpen zeg maar, voordat ik iets op papier kan zetten, maar als ik dan eenmaal ga zitten dan is het ook niet gezegd dat ik meteen een heel uitgewerkt verhaal heb. De ene keer schrijf ik op een dag met gemak drie hoofdstukken voor Gaisha, de andere keer komen er met moeite een paar zinnen en lukt het me pas het verhaal helemaal naar tevredenheid neer te zetten als de deadline bijna daar is (zoals bijvoorbeeld met de opdrachten van de schrijfmarathon) Hoe dan ook, uiteindelijk lukt het altijd weer,  het is dus toch een productief jaar geweest. Veel verhalen geschreven, veel nieuwe ideeën opgedaan en veel leuke mensen ontmoet en gezien. Ik ben dus niet klaar met schrijven. Voor volgend jaar in ieder geval genoeg leuke plannen om nog veel meer te gaan schrijven. Door mijn lidmaatschap van Eroscripta staan er ook alweer een aantal leuke activiteiten gepland, waaronder de tweemaandelijkse schrijfbijeenkomsten Prikkelzinnen! en dankzij het maandelijkse EroticaFest van NBRplaza ben ik in ieder geval elke maand verzekerd van een leuke schrijfuitdaging. 🙂 En laat ik mijn eigen meme, Pittig Proza niet vergeten … Ik heb erg veel zin om daar mee te gaan starten. Lees verder

Schrijven is verslavend …

Schrijven is verslavend … toch?

Ik denk dat de meeste schrijvers dit met me eens zullen zijn. Het creëren van een ‘eigen’ wereld, zelfs je personages bedenken en laten groeien, of niet natuurlijk. Het is maar net wat je voor ogen hebt. Het is ook verslavend omdat het een wereld is waarin je echt de controle hebt, waarin alles kan gaan zoals jij dat zou willen, maar dat zijn niet automatisch de beste en mooiste verhalen. Veel mooier is het als de verhalen een kant op gaan die je zelf niet helemaal had verwacht en het beste is dan als het ook nog eens lijkt te passen. Vooral in de verhalen die ik schrijf voor mijn andere project Gaisha, gebeurt dit vaak. Er is een algemene verhaallijn, een plot, maar ik kom soms verrassende zijpaden tegen die ik maar al te graag insla en die de verhalen enorm veel diepgang geven. Dat vind ik leuk. Lees verder

De belofte van geluk

de-belofte-van-gelukMezak komt uit zijn werkkamer en luistert even naar de stilte in het huis. Hij fronst zijn wenkbrauwen.
‘Lisi?’
De snelle voetstappen die normaal volgen als hij haar naam noemt, blijven uit. Hij doet de deur achter zich dicht en loopt naar de voorkamer. Zijn vrouw ligt met een donkere doek op haar ogen op de bank.
‘Josina, waar is Lisi?’
Josina zucht en haalt de doek van haar ogen. ‘Ik heb haar naar het park gestuurd. Gabrio moest zijn energie kwijt en Donna slaapt eindelijk. Ik wil niet dat hij haar wakker maakt.’
Mezak knikt en kijkt op de grote, staande klok. ‘Hoe laat is het eten klaar?’ Lees verder

Op alle vier

68ddeb92e079a23af3b6b49250b09c39Minggus houdt haar vast, dicht tegen zich aan en hij voelt haar siddering als ze diep zucht. Hij tilt haar gezicht op en neemt bezit van haar mond. Ze klampt zich aan hem vast en een snik ontsnapt uit haar keel. Hij kijkt haar aan. ‘Pijn?’
Janaila schudt haar hoofd. Haar lichaam is heet en gloeit, maar ze voelt geen pijn. Alleen maar de allesoverheersende vervulling van zijn aanwezigheid. Hij zoent haar nog een keer en staat op. Ze wil ook omhoog komen, maar Minggus schudt zijn hoofd en pakt de linnen tas die hij bij haar kleren op de grond had gelegd. Janaila volgt zijn bewegingen en slaat haar armen om haar naakte lichaam. Ze kijkt hem vragend aan als hij voor haar komt staan en een brede, zilveren ketting aan haar laat zien. Aan het eind van de ketting zit een leren riem. Hij knikt. ‘Kus de ketting Saya.’ Lees verder

« Oudere berichten

© 2021 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Inhoud is beschermd!