Tag: lef (pagina 2 van 2)

Een blik op Zoë

Kruidig en zoet

Ze zit naakt en in de ontvangende positie voor hem op het bed. Open, zoals hij het wil. Over haar billen lopen licht striemen, ze onderging het zonder geluid en nu wacht ze. Hij ziet de afdruk van het touw in haar liezen en over haar polsen. Ze was overgeleverd aan zijn wil, zonder overgeleverd te zijn. Zij wil het ook en alleen daarom kan hij doen wat hij wil en hoe hij het wil.
Haar hoofd ligt op het kussen, haar armen ongebonden naast haar hoofd. Hij hoeft haar niet meer vast te binden, niet wanneer ze bij hem in bed is. Het is waar ze wil zijn.
Hij gaat achter haar staan. Ze verplaatst haar knieën verder uit elkaar en duwt haar billen omhoog. Ze is klaar om hem te ontvangen. Lees verder

Een blik op Donna

IJdelheid

Het gaat zoals Donna verwacht. Alex is in tranen en doet tientallen beloftes.
‘Ik heb je nodig Donna. Als jij weggaat.’
Donna zegt niet dat ze niet weg zal gaan. Ook niet dat ze het wel doet. Donna heeft haar niet nodig, Alex heeft haar ook niet nodig. Niet zoals ze zegt.
Maar het gevoel dat Alex haar geeft, het idee dat ze niet zonder haar kan en hoe ze haar dat laat zien en laat voelen. Met haar handen, haar mond en haar lijf.
Als Alex slaapt, gaat ze uit bed. Haar lichaam is verhit, haar hoofd ook. Het is geen prettige hitte.
Ze doet de deuren van het balkon open en laat de droge decemberkou naar binnen. Met haar bloten voeten staat ze op het kille beton. De stad is beneden haar met de geluiden die daarbij horen.
De kou prikkelt haar huid en doet pijn in haar borst als ze de lucht diep inademt.
De herinneringen, aan haar jeugd, haar vader. Ze waren er niet. Ze waren er nooit. Donna stond er nooit bij stil.
Ze denkt aan de woorden van Jacob.

‘Mensen die hun herinneringen het liefst tegelijk met de dode begraven.’ Lees verder

Een blik op Valerie

Woorden en daden

Valerie is niet dronken. Misschien een beetje aangeschoten, maar niet dronken. Haar hoofd is nog helder genoeg om Raymond een berichtje te sturen dat ze naar huis komt omdat hij dat zo wilde.

‘Laat me weten wanneer je naar huis komt.’

Het ergerde haar en ze was al tipsy genoeg om het aan Louisa te vertellen. Die lachte haar ergernis weg.
‘Leuk toch? Het laat zien dat hij om je geeft en dat is niet iets waar mannen goed in zijn.’

Het was de zoveelste opmerking die Valerie hoorde, de zoveelste opmerking over wat mannen vooral niet zijn. Louisa heeft een duidelijk beeld van hoe mannen zouden moeten zijn. Ze is alleen nog geen man tegengekomen die voldoet aan het plaatje in haar hoofd. En er zijn veel mannen voorbij gekomen in het leven van Louisa, dat heeft Valerie na vanavond wel geleerd.
Ze had haar schouders opgehaald. Het zou leuk kunnen zijn. Bezorgd, en liefdevol, maar dat is het niet. Het is jaloers en bezitterig. Controlerend. Raymond wil zeker weten dat ze naar huis komt en hij wil haar zien als ze thuis komt, horen hoe haar avond was, zodat hij zeker weet dat ze niet weer …
Hij zou het zeker moeten weten. Valerie is niet achterlijk. Wel aangeschoten. Lees verder

Nieuwere berichten

© 2019 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Content is protected !!