huldraOp handen en voeten beweegt ze zich door het bos. Zacht gras kietelt langs haar benen en buik. Onder haar handen voelt ze dor blad verpulveren en laaghangende takken buigen langzaam weg als ze eronder door kruipt. Ze ruikt de mensen nog voor zij ze ziet, de scherpe geur van de man stijgt boven de andere geuren uit. Om haar heen beginnen de hoge stemmen opgewonden te praten. ‘Daarheen… je moet daarheen.’ Lees verder