Tag: Seth

Ordo Natura Oriëntis

Seth kijkt op zijn horloge en bonkt met zijn voet op de onderste tree van de trap.
‘Putta! Drie tellen en dan ben je beneden. Eén … Twee …’
Hij hoort haar voetstappen en met een geërgerde blik in haar ogen verschijnt ze bovenaan de trap.
‘Ja! Ik ben er al en ik was al lang klaar als jij niet …’
Met twee treden tegelijk rent hij naar haar toe en hij legt zijn duim tegen haar onderlip.
‘Als ik niet wat, Putta. Vond je het vervelend?’
‘Nee, natuurlijk niet, maar ik ben niet degene met haast.’
Hij duwt zijn lippen op die van haar en legt zijn hand tegen de verleidelijke bolling van huid die boven haar korset uit komt.
‘Ik heb ook geen haast, maar ik wil toch dat je opschiet. Waar zijn je schoenen?’
Ze houdt een paar elegante pumps omhoog. ‘Hier, ik krijg ze niet aan.’
Seth pakt haar hand. ‘Kom, ik zal je helpen.’ Lees verder

Het beest in de man – Seth

Geen plezier zonder ook zakelijk te zijn, het is altijd zakelijk. Dat is in elk geval wat Seth zichzelf wijsmaakt, maar het glipt tussen zijn vingers door als die zaken samen gaan met de vriendschap die hij met Javier heeft. Alles is geregeld, de locatie, de data, wie wat regelt. Nu is er ruimte voor ontspanning. Een goed glas rum en een overvloedige maaltijd. Een sigaar.

De vrouw drinkt en rookt als een kerel, stevig. Ze is lang en gespierd, met kleine borsten. Javier laat zijn handen over haar naakte rug glijden.
‘Dus … wat ben je nu echt … Een meesteres, een slavin, een deurmat …?’
Ze lacht en klimt op zijn schoot. ‘Niets en alles beste Javier, wat jij wilt dat ik ben.’
Zijn vingers duwen stevig in de huid van haar billen en sturen haar met haar kut net boven zijn eikel.
‘Ik wil alleen maar neuken … Wij willen alleen maar neuken. Geen betere manier om een zakelijke deal te bekrachtigen.’

De vrouw kijkt uitdagend over haar schouder. ‘Ja, jij ook Dimitri?’ Lees verder

Een blik op Seth

Misleidende belofte

Seth draait zich op zijn rug en vouwt zijn handen achter zijn hoofd. De vrouw naast hem gaat op de rand van het bed zitten, haar haren hangen in een wilde kluwen op haar naakte rug. Ze kijkt hem met een lachje aan.
‘Toilet, ik moet piesen als een paard.’
Hij zegt niets, zijn ogen volgen haar als ze opstaat en verdwijnt in de badkamer. Het geluid van haar blote voeten op de tegels, de toiletbril. Kunststof op porselein. Hij hoort haar plassen, klaterend. Goudgele urine in het wit van de pot.
‘Moet jij ook?’
Hij geeft geen antwoord en slaat zijn benen uit het bed, strekt zijn rug. Het blauwe lampje van zijn telefoon knippert. Een gemiste oproep of een bericht. Drie berichten. Hij leest, knikt en begint zich aan te kleden. De vrouw komt terug. Lees verder

© 2019 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Content is protected !!