Tag: Your inner path to desire

Smekende ontlading – Soumia

Nog lang nadat de voordeur achter Soumia is dicht gevallen blijft Wouter staan zoals ze hem heeft achtergelaten. Hij is overweldigd door de stilte om hem heen en in zijn hele wezen. Hij heeft zich altijd ver van drugs gehouden, maar kan zich nu voorstellen hoe het moet voelen. De high, de rush en het gevoel even compleet van de wereld te zijn. Het gevoel van totale verlatenheid nu de oorzaak van die rush niet meer bij hem in de buurt is. Hij spits zijn oren naar geluiden die erop wijzen dat ze terugkomt. Het blijft stil.
Zijn polsen knakken als hij er ronddraaiende bewegingen mee maakt en het is alsof het touw er nog omheen zit. Het gevoel veroorzaakt een klein schokje in zijn stijve, nog steeds pijnlijke lul.
De pijn verandert als hij overeind komt en de plug die Soumia hardhandig bij hem naar binnen heeft geduwd in zich voelt bewegen. Prettig en tegelijk weerzinwekkend. Hij zou het niet prettig moeten vinden. Lees verder

Kajira Saya – Zoë

Het huis is donker en stil als hij thuiskomt. Hij vindt het prettig om op die manier thuis te komen. Janaila weet dat. Het geeft hem de even de gelegenheid om de dag van zich af te schudden. Zijn werk, de zorgen om zijn moeder en zijn familie en nu ook de gedachten aan Zoë. Hij wil haar de zijne maken. Niet zoals hij Janaila de zijne heeft gemaakt. Dat kan hij niet. Janaila is van hem, hij is van haar. Wat Zoë in hem losmaakt, voelt bezitterig. Hij weet dat het komt door wat hij die eerste keer had gezien. Een bijna natuurlijke onderdanigheid naar die man. Hij moest haar wel tegen hem beschermen. Zo heeft hij het ook aan Janaila uitgelegd. Ze vond het vervelend toen hij haar over Zoë vertelde. Maar het moest, hij kon niet anders. Lees verder

Met harde hand – Donna

Ze voelt haar voeten wegzakken in de slijmerige modder en een beetje verwonderd kijkt ze er naar. Het komt omhoog zetten tussen haar blote tenen door, donkergrijs, bijna blauw, als een dikke drab. De kille wind blaast de geur van rottend blad in haar neus. Er vallen koude druppels op haar blote schouders. Donna kijkt omhoog naar de kale takken boven haar hoofd. De lucht is grauw, met zwarte wolken. Het heeft geregend, het gaat vast nog meer regenen. Ze zal het nog kouder krijgen. Lees verder

Dertien in een dozijn – Valerie

Adnan sluit de deur achter Valerie, klikt het lampje ernaast aan en ze kijkt rond in de kleine kamer. Er is geen raam, enkel een klein ventilatierooster. Een kleine tafel tegen de wand tegenover de muur met daarop dikke kaarsen in een groepje en een schaaltje met wierook. Op de grond ligt een kleed en diverse, zachte kussens.
Het is niet helemaal wat ze zich had voorgesteld, toch bonkt haar hart. Adnan staat dichtbij haar, ze voelt de warmte van zijn huid en ziet de fijne rimpels bij zijn ogen. Ze is niet eerder zo dicht bij hem geweest en nog nooit eerder zo dicht bij een andere man dan Raymond. Onder zijn linkeroog trilt een spiertje en hij kijkt haar aan. Valerie houdt haar adem in.
‘Weet je zeker dat … misschien moeten we … wat is dit voor een kamer?’
Adnan lacht. ‘Vroeger was dit het tweede toilet, nu is het mijn meditatiekamer.’
Valerie knikt zenuwachtig.
‘En hier wil je … komt Naomi hier ook?’
‘Natuurlijk komt ze hier ook. We mediteren hier vaak samen, soms alleen. Zelfs Farid komt hier, hij zegt dat het hem rustig maakt. Ik heb niet het alleenrecht op deze kamer.’
‘En wat doe ik hier nu?’ Lees verder

Een blik op Seth

Misleidende belofte

Seth draait zich op zijn rug en vouwt zijn handen achter zijn hoofd. De vrouw naast hem gaat op de rand van het bed zitten, haar haren hangen in een wilde kluwen op haar naakte rug. Ze kijkt hem met een lachje aan.
‘Toilet, ik moet piesen als een paard.’
Hij zegt niets, zijn ogen volgen haar als ze opstaat en verdwijnt in de badkamer. Het geluid van haar blote voeten op de tegels, de toiletbril. Kunststof op porselein. Hij hoort haar plassen, klaterend. Goudgele urine in het wit van de pot.
‘Moet jij ook?’
Hij geeft geen antwoord en slaat zijn benen uit het bed, strekt zijn rug. Het blauwe lampje van zijn telefoon knippert. Een gemiste oproep of een bericht. Drie berichten. Hij leest, knikt en begint zich aan te kleden. De vrouw komt terug. Lees verder

Een blik op Valerie

Woorden en daden

Valerie is niet dronken. Misschien een beetje aangeschoten, maar niet dronken. Haar hoofd is nog helder genoeg om Raymond een berichtje te sturen dat ze naar huis komt omdat hij dat zo wilde.

‘Laat me weten wanneer je naar huis komt.’

Het ergerde haar en ze was al tipsy genoeg om het aan Louisa te vertellen. Die lachte haar ergernis weg.
‘Leuk toch? Het laat zien dat hij om je geeft en dat is niet iets waar mannen goed in zijn.’

Het was de zoveelste opmerking die Valerie hoorde, de zoveelste opmerking over wat mannen vooral niet zijn. Louisa heeft een duidelijk beeld van hoe mannen zouden moeten zijn. Ze is alleen nog geen man tegengekomen die voldoet aan het plaatje in haar hoofd. En er zijn veel mannen voorbij gekomen in het leven van Louisa, dat heeft Valerie na vanavond wel geleerd.
Ze had haar schouders opgehaald. Het zou leuk kunnen zijn. Bezorgd, en liefdevol, maar dat is het niet. Het is jaloers en bezitterig. Controlerend. Raymond wil zeker weten dat ze naar huis komt en hij wil haar zien als ze thuis komt, horen hoe haar avond was, zodat hij zeker weet dat ze niet weer …
Hij zou het zeker moeten weten. Valerie is niet achterlijk. Wel aangeschoten. Lees verder

© 2019 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑