Eva zit naakt op het grote hotelbed. Haar ogen zijn dronken van opwinding en haar mond staat een beetje open. Afwezig speelt ze met haar borsten. Leon ruikt haar pure, aardse geur en balt zijn vuisten. Scherp dringen zijn nagels in zijn huid, helderrood bloed welt op in de halve maantjes die achterblijven. Gespannen laat hij zich in de brede fauteuil zakken. Hij knikt haast onmerkbaar.

Langzaam vult de kamer zich met gloeiende begeerte. Eva laat zich voorover op het bed vallen, ze duwt haar schouders in het matras. Als een krolse tijgerin steekt ze haar kont omhoog. De gretige gewilligheid straalt van haar gezicht en ontsteekt het vuur in de mannen rond het bed. Als beesten storten ze zich over haar heen. Leon klemt zijn vingers stevig rond de zachte leuningen van zijn troon. Hij is de stille toeschouwer van haar geile lustvermaak.

Toen hij bijna een jaar geleden de gladde, gouden ring aan haar vinger schoof, beloofde hij al haar dromen waar te maken. Speels nam ze hem bij zijn hand en ze liet hem die dromen zien. Ze zijn donker en grenzeloos en vaak begrijpt hij ze niet, maar hij volgt haar vol adoratie. Hij moet wel. Zonder Eva is zijn wereld leeg en kil.

Nu twijfelt hij.

Hij wil opstaan en de mannen een voor een van haar afslaan, doodmaken zelfs. Zijn handen jeuken van verlangen ze om de slanke hals van Eva te leggen en te knijpen tot hij het licht in haar ogen ziet doven. Hij wil iets doen, wat dan ook.

Hij is haar voor altijd kwijt als hij iets doet.
Zijn liefde voor haar is misschien voorgoed verdwenen als hij niets doet.
Hij kan niet zonder haar. Hij kan ook niet zonder zijn liefde voor haar.

Leon blijft zitten en sluit de mannen met hun bronstige geluiden buiten. Zijn ogen boren zich in die van Eva. In zijn hoofd trekt hij haar naar een plek ver van deze hotelkamer.

Haar verlangen zal hij nooit helemaal begrijpen, maar als hij de gloedvolle schoonheid van haar gezicht ziet, weet hij dat het niet alleen maar de geile fantasie is. Ze heeft dit nodig, zoals hij haar nodig heeft.

De geur van de andere mannen hangt nog om haar heen en het kost hem moeite naast haar te gaan liggen. Eva kijkt hem aan en haar blik gaat rechtstreeks naar zijn hart. Met een lome glimlach gaat ze op hem zitten. Ze zet de definitie van liefde volledig op zijn kop en de tijd aarzelt terwijl ze hem langzaam berijdt. Zacht fluistert ze in zijn oor.

‘Bij jou kom ik altijd weer thuis.’


Ik schreef dit verhaal ooit voor de 6e ronde van de schrijfmarathon van 2017, Het leverde me destijds de vierde plek in deze ronde op. Ik gebruik het nu voor  #JanuariKinksFetishesFestival2021 van PittigProza en EroticaFest, dag 2 – cuckolding